Na een weinig spraakmakende auto-trein-lounge-vliegtuig sequence (sorry Leen, voor de verenglishing), zaten we klaar op rij 10 om de komende 10 uur stuk te slaan.

Uit mijn vorige leven als werkende stond mij nog helder voor de geest dat veel van die lange reizen weliswaar heel lang waren, maar dat ze ook twee belangrijke geneugten kenden. De eerste was de afwezigheid van internet, waardoor je eindelijk verlost was van de eindeloze stroom e-mails en andere zooi die, door alle verschillende tijdzones van stakeholders, altijd maar door bleef gaan. De tweede was de eindeloze stroom gin-cola‘s en andere zooi die belangeloos door de KLM beschikbaar werd gesteld.
Deze ervaringen maakten dat ik in het geheel niet opzag tegen de reis. Echter, toen we op weg waren bleken zich donkere wolken samen te pakken. Ten eerste bleek er gratis internet aan boord te zijn waardoor de gelukzalige staat van het onbereikbaar zijn was vernietigd 🥲 Maar nog erger was dat mijn gin-cola’s ten prooi waren gevallen aan Coronabezuinigingen: geen sterke drank meer aan boord 😭
Tja, dan duurt 10 uur opeens 10 uur.

Zware reis. Geen sterke drank, in de economy? Daar krijg je ook geen vlees meer. Hoop dat je ZA haalt.
LikeLike