Richting Angola

De avond in het Olifantrus kamp was top. Na een verrukkelijke curry van Mark werd er muziek gemaakt onder het genot van een glaasje.

Daarna werden de gesprekken dieper, de flessen leger, het aantal opblijvers kleiner en de nog resterende nachtrust korter. En dat terwijl er een lange rit op de agenda stond en de wekker om half zeven ging.

Na 450km, waarvan de helft onverhard, kwamen we aan in het Epupa falls kamp aan de grens met Angola. Hier spraken we als eerste een plaatselijke gids in vol ornaat.

Als achterdochtige Hollanders dachten we natuurlijk dat dit een dracht voor de toeristen was, maar hij vertelde dat hij dit slechts één keer per jaar droeg, namelijk vandaag, op Africa day, en dat hij de rest van het jaar hetzelfde droeg als wij.

Wat later ontmoetten we ook zijn prettig uitgedoste collega en maakten we wat foto’s voor henzelf op hun eigen telefoon.

Vervolgens gingen onze twee koks weer aan het werk, hetgeen resulteerde in een heerlijke stoofpot. Intussen was de zon onder gegaan en zag de omgeving er ongeveer zo uit.