Bandenfestijn

De ochtend begon zoals gewoonlijk met de afwas van de vuile vaat van de vorige avond. Albert kweet zich uitstekend van deze taak.

Toen op weg naar de van Zyl’s pas en dat verliep niet helemaal volgens plan.

Elk van de drie auto’s heeft twee reservebanden. Dat lijkt veel maar dat bleek het niet te zijn. Na de eerste nacht in Epupa falls had de auto van Erik en Jac ‘s ochtends al een lege band voordat die 1 m gereden had. Deze werd “gerepareerd” door een plaatselijke kracht, maar later bleek hij nog steeds gewoon leeg te lopen.

Toen reed ik een band lek door een stronk te raken. Gelukkig kregen we aanwijzingen van de luchtig geklede locale Himba vrouwen.

Vervolgens kwamen we op de D3703 (die ongeveer een 30km lange van Zyl’s pas bleek te zijn met grote rotsen en steile hellingen). Daar reed Erik een band aan flarden.

En 5 km voor onze geplande kampplaats was het Timo die de volgende band vernietigde. Daar zijn geen foto’s van, want het werd al donker, dus we hadden haast.

En toen hadden we er nog maar twee. Daarmee zouden we èn de van Zyl’s pas moeten overleven èn nog dagen rondrijden in een absoluut verlaten gebied over hele ruige wegen.

Vele opties passeerden de revue tijdens het groepsberaad en uiteindelijk kwam er een beslissing… (cliffhanger 😜)