Poeder zand

Omdat we een dag te vroeg waren aangekomen, hadden we vandaag een rustdag. Erik had een leuke excursie verzonnen naar een vlakte zo’n 25km verderop dus werden alle tenten weer ingeklapt en gingen we op weg.

De route bracht ons in een gebied met poeder zand. Als je erin stapte zonk je tot je enkels weg. Onze auto’s wegen meer dan 2 ton, dus tel uit je winst.

Na 5km stond Jac vast omdat haar navigator in slaap was gevallen. De auto stond met de bodem op het midden van het spoor.

Na twee minuten kwam de eerste hulp al aangesneld in de vorm van een jongetje dat een paar houten bordjes te koop had. Even later stond het halve dorp te kijken hoe we met de drie aanwezige scheppen stonden te ploeteren. Ze hadden ook een gettoblaster meegenomen, dus kon er op de maat van vrolijke Afrikaanse muziek gegraven worden.

Vervolgens werd de sleepkabel vastgemaakt die onmiddellijk brak.

Gelukkig was er genoeg gegraven om met wat extra geduw de auto vlot te krijgen. Toen waren we in principe klaar om de tocht te vervolgen, maar het moreel van de troepen was aanmerkelijk gedaald. Er was plotseling opvallend veel animo om terug te keren naar het kamp en bier te gaan drinken.

Zo geschiedde. Ook deden we het alternatieve “Mens erger je niet”. Na twee gin-tonics zat Jac in een verloren positie maar dacht dat ze gewonnen had.

Daarna was het tijd voor de twee chefs om ons te verrassen met alweer een heerlijke maaltijd.

In de nazit maakte Timo opeens heel veel lawaai toen een van de vleesetende kevers ongemerkt op zijn borst was gekropen. Geen geluidsopname beschikbaar helaas.

Wel een mooie opname van Erik van onze camp site. De kenners kunnen aan de hemel het zuiderkruis herkennen.