Bij het opstaan bleek een lid van het kamppersoneel vergeten te zijn een kraan open te draaien. Daardoor hadden we geen water en ontstond er een speurtocht over heel de camp site naar toiletten waarvan de stortbak nog vol was.
De route van vandaag ging van de ene middle of nowhere naar een andere middle of nowhere. Voornamelijk over een enigszins redelijk trail, maar toch was ons daggemiddelde slechts 25 km/h, ondanks dat er hele stukken prima gravel weg tussen zaten.
Aan het eind van de dag hadden we prachtige landschappen gezien en was de schade slechts een voorspatbord en een achterbumper.
Pas vlak bij onze nieuwe middle of nowhere kwamen we na zes uur rijden de eerste en enige andere auto tegen.
Timo haalde samen met Antoni, de beheerder van het kamp, in de auto nieuw bier. Het was maar 8 km naar het stalletje volgens Antoni, maar ik was blij toen ik Timo na een ruim een uur weer heelhuids terug zag.
‘s Avonds wederom lekker gegeten en gezellig rond het kampvuur gezeten met gitaarmuziek.
Wat een prachtige verhalen. Super mooie reis
LikeLike
Dit is pas echt onthaasten en wat zal dat bier-van-ver lekker gesmaakt hebben.
LikeLike